“Ik heb een matig ernstige prostaatkanker
waarvan de dagelijkse vermoeidheid door een
neurologische ziekte met eigen vermoeidheid
wordt versterkt.
Dat deed me denken aan de aanwezigheid van schadelijke
metabolische producten. Daarom kwam het me natuurlijk
voor beide vermoeidheidsvormen met gepaste maatregels te
proberen beïnvloeden. Er bestaan interessante mogelijkheden om het zuur-basen evenwicht in de
lever, sleutelorgaan van de energieproductie, te reguleren en om de vrije ammoniak te reduceren
die door de metabolische afbraak van de aminozuren uit de eiwitrijke voeding ontstaat. Want de in
het bloed getransporteerde, gasvormige en toxische ammoniak verstoort ook belangrijke functies
in het centrale zenuwstelsel door zijn bekwaamheid de bloed-hersensbarriere door te dringen, wat
neurologische disfuncties kan veroorzaken. En wanneer men weet dat de ammoniakoverbelasting
grotendeels afhankelijk is van het darmmilieu en van het verbruik van (slecht verteerde) eiwitten,
is het gemakkelijk te begrijpen wat gedaan moet worden.”
Dr. Philippe David (Parijs, Luik) werd vroeg in zijn kinderjaren met chronische pathologie en
kanker geconfronteerd. Hij studeerde geneeskunde aan de Luikse Universiteit en werd in 1975
gediplomeerd. Vanaf 1997 specialiseerde hij zich in voedingstherapie, in de geneeskunde van de
disfunctie en van de behandeling van de biochemische en fysio-pathologische oorzaken die tot
chronische pathologie leiden (preventie en behandeling).Hij studeert verder aan de Universiteit
van Poitiers (faculteit van de Toegepaste en Zuivere Wetenschappen, afdeling Microvoeding en
Volksgezondheid)) en krijgt een licentie en een Master II. Vandaag is hij hoogleraar aan de “Collège
pour la Recherche et la Communication sur les micronutriments (Instituut voor Onderzoek naar en
Mededeling over micronutriënten) » aan de Universiteit van Poitiers en hoogleraar in Parijs (Vrije
Faculteit van Natuurlijke en Ethnogeneeskunde).